ชมรม "เหลาอักษร"

หากเป็นไปได้หลายคนคงอยากทำทุกอย่างได้อย่างที่ใจคิด เพราะความคิดเกิดขึ้นเร็วจนทำตามไม่ทัน แม้การจดบันทึก

เช้าวันจันทร์ วันที่สุดท้ายทรมาน ทอ-ระ-กรรม สำหรับดิฉัน พนักงานออฟฟิสบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งเห้อออ.. บางทีก็สงสัย

ผมนั่งพิงพนักเก้าอี้ไปข้างหลังด้วยความอ่อนล้า วันนี้ได้สัมภาษณ์ผู้คนมากหน้าหลายตา กว่า 10 คน ไม่นึกว่าการนั่งเรียนรู้ประวัติ

ประสบการณ์ตรงในดูแลสุขภาพผู้สูงอายุในบ้าน รับรองว่า อ่านไป อมยิ้มไป ถึงจะเป็นเรื่องราวที่ดูวุ่นวายแต่อิ่มใจอย่างบอกไม่ถูก

ขณะกำลังรับเวรบ่ายวันหนึ่งในห้องฉุกเฉิน ฉันพบชายวัยประมาณ 60 ปี กำลังนอนทอดกายไม่ได้สติอยู่บนเปลนอน

พลวัตร ทำงานเป็นพนักงานขับรถฉุกเฉินที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง เขามีความตั้งใจในการทำงานเป็นอย่างยิ่ง

เวลาที่เราท้อแท้สิ้นหวัง บางคนบอกกับตัวเองว่าไม่อยากมีชีวิตอยู่ แต่ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป

นางแบบเสียขาข้างหนึ่งหลังจากเธอใช้ผ้าอนามัยแบบสอดและติดเชื้อจากสารพิษของแบคทีเรีย

ชายวัยกลางคนอายุประมาณ 40 ปี ถูกเข็นเข้ามาในห้องฉุกเฉินด้วยอาการเหนื่อยหอบ เขายังสามารถคุยโต้ตอบกับฉันเกี่ยวกับอาการ

ช่วงเย็นของวันสิ้นปีพุทธศักราช 2549 ทุกคนต่างวางแผนในการเฉลิมฉลองเทศกาลอันพิเศษนี้กันอย่างตื่นเต้นเหมือนทุกๆปี